เสื้อผ้าบนเรือคืออะไร? คู่มือฉบับสมบูรณ์

เสื้อผ้าบนเรือคืออะไร? คำตอบโดยตรง

เสื้อผ้าเรือ เป็นระบบที่สมบูรณ์ประกอบด้วยเสากระโดง เสากระโดง เชือก ลวด โซ่ และอุปกรณ์เครื่องจักรกลที่ใช้รองรับเสากระโดงเรือและควบคุมใบเรือหรืออุปกรณ์ยกของเรือ บนเรือใบแบบดั้งเดิม เสื้อผ้าเป็นสิ่งที่ทำให้การขับเคลื่อนและการจัดการใบเรือเป็นไปได้ บนเรือพาณิชย์สมัยใหม่ คำนี้ครอบคลุมถึงอุปกรณ์ยกบนดาดฟ้า การขนถ่ายสินค้า และฮาร์ดแวร์จอดเรือทั้งหมด ซึ่งเรียกรวมกันว่า อุปกรณ์เสื้อผ้าทางทะเล .

เสื้อผ้าแบ่งออกเป็นสองประเภทพื้นฐาน: เสื้อผ้ายืน ซึ่งได้รับการแก้ไขและรองรับเสากระโดงและเสากระโดงต้านแรงลมและโครงสร้าง และ เสื้อผ้าวิ่ง ซึ่งสามารถปรับและควบคุมตำแหน่งและรูปร่างของใบเรือหรือการเคลื่อนย้ายสินค้าได้ ความแตกต่างนี้เป็นรากฐานของการทำความเข้าใจระบบการเดินเรือของเรือ ไม่ว่าจะเป็นบนเรือใบที่มีเสาสี่เหลี่ยมจัตุรัสในศตวรรษที่ 16 หรือเรือยอทช์แข่งสมรรถนะสมัยใหม่

บนเรือใบใบสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่แห่งยุคแห่งการแล่นเรือ ความยาวรวมของเชือกในเรือวิ่งเพียงอย่างเดียวอาจเกิน 40 กม. (25 ไมล์) โดยมีหลายร้อยบรรทัดแต่ละบรรทัดให้บริการฟังก์ชันที่กำหนดไว้ บนเรือคอนเทนเนอร์ร่วมสมัย อุปกรณ์เดินทะเล เช่น ปั้นจั่นขนาดใหญ่ สลิงลวดสลิง ห่วง และเครนดาดฟ้า จะต้องจัดการลิฟต์บรรทุกสินค้าอย่างปลอดภัยเกินกว่าปกติเป็นประจำ 50 ตันต่อรอบการยก . หลักการทางวิศวกรรมที่อยู่เบื้องหลังทั้งสองอย่างเหมือนกัน: การส่งแรงที่ควบคุมผ่านชิ้นส่วนที่มีความยืดหยุ่นและแรงดึงและอุปกรณ์ที่ได้เปรียบทางกล

Standing Rigging: ระบบรองรับโครงสร้าง

เสายืนประกอบด้วยเส้นและสายไฟคงที่ทั้งหมดซึ่งยึดเสากระโดง คันธนู และเสากระโดงอื่นๆ ไว้ในตำแหน่ง มีแรงตึงอย่างถาวร และไม่เคลื่อนที่ระหว่างการทำงานปกติ บนเรือใบ เสื้อผ้ายืนจะต้องต้านทานทั้งแรงอัดที่ส่งมาจากเสากระโดงและแรงด้านข้างและด้านหน้าและด้านหลังที่เกิดจากลมที่กระทำบนใบเรือ - ซึ่งบนเรือใบขนาดใหญ่หรือเรือสูงสามารถสร้างได้ รับน้ำหนักเสากระโดงเกิน 20 ตัน .

เข้าพัก

เข้าพัก are fore-and-aft running wires or ropes that prevent the mast from falling backward (backstays) or forward (forestays). The ป่าไม้ วิ่งจากเสากระโดงเรือไปยังหัวเรือหรือคันชัก และโดยทั่วไปเป็นชิ้นส่วนที่บรรทุกหนักที่สุดสำหรับยืนบนเรือที่มีหัวเรือหน้าและท้ายเรือ เนื่องจากมันรับแรงตึงของใบเรือเพิ่มเติมจากเสากระโดงรับน้ำหนัก บนเรือยอชท์แข่งนอกชายฝั่ง เส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นลวดในป่า สแตนเลส 14–19 มม เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเสากระโดงสูง 18–25 ม. ที่ แบ็คสเตย์ วิ่งจากเสากระโดงไปทางท้ายเรือและสามารถปรับตั้งได้บนภาชนะที่มีสมรรถนะเพื่อควบคุมการโค้งงอของเสากระโดงและการหย่อนของป่าไม้

ผ้าห่อศพ

ผ้าห่อศพ run from the masthead (or intermediate points) down to chainplates at the vessel's sides, preventing lateral mast movement. They are the primary lateral support for the rig. Most modern sailing yachts use multiple sets of shrouds: ผ้าห่อศพล่าง (จากสเปรดเดอร์ตัวล่างไปจนถึงแผ่นโซ่) ผ้าห่อศพระดับกลาง (ถ้ามีการติดตั้ง) และ ฝาครอบหมวก (ตั้งแต่เสากระโดงไปจนถึงแผ่นโซ่) สเปรดเดอร์ขยายออกไปทางด้านข้างจากเสาเพื่อเพิ่มมุมระหว่างผ้าห่อศพและเสา การปรับปรุงรูปทรงการรองรับด้านข้าง - มุมสเปรดเดอร์ที่กว้างขึ้นหมายความว่าต้องใช้แรงดึงในผ้าห่อศพน้อยลงเพื่อให้มีความแข็งด้านข้างเท่ากัน

Bobstays และ Bowsprit Rigging

บนภาชนะที่มีคันธนู — เสากระโดงยื่นไปข้างหน้าจากคันธนู — คันธนูจะวิ่งจากปลายคันธนูลงไปที่ผิวน้ำหรือก้านที่ติดไว้ที่แนวตลิ่ง โดยสวนทางกับแรงดึงขึ้นของป่าไม้ หากไม่มีบ็อบสเตย์ แรงตึงจากป่าไม้จะทำให้คันธนูโค้งงอขึ้น และในที่สุดจะทำให้โครงสร้างเสียหาย ผ้าห่อศพของ Bowsprit ทอดยาวไปทางด้านข้างของตัวถังเพื่อป้องกันการโก่งตัวไปด้านข้าง

เดดอาย ข้อต่อเกลียว และสกรูยึด

รางยืนต้องสามารถปรับได้สำหรับการดึงความตึงเริ่มต้นและการตึงใหม่เป็นระยะเมื่อลวดยืดออกภายใต้ภาระ เรือประวัติศาสตร์ที่ใช้ ตาตาย - แผ่นไม้หรือแผ่นเหล็กที่มีรูซึ่งร้อยเชือกคล้องในลักษณะบล็อกแอนด์แทคเกิลเพื่อให้ได้ข้อได้เปรียบทางกลในการดึง การใช้เรือสมัยใหม่ ข้อต่อ (สกรูยึดเสื้อผ้า) , อุปกรณ์กลไกแบบเกลียวที่ช่วยให้ปรับความตึงได้อย่างแม่นยำ โดยทั่วไปแล้วข้อต่อเกลียวสแตนเลสเกรดมารีนสำหรับเรือยอทช์ล่องเรือขนาด 40 ฟุต บรรทุกได้ 6,000–12,000 กิโลกรัม ขึ้นอยู่กับเส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นลวดที่ให้บริการ

Running Rigging: เส้นควบคุมที่ขับเคลื่อนใบเรือ

เสื้อผ้าวิ่งครอบคลุมทุกแนวที่ได้รับการปรับระหว่างการแล่นเรือ - เชือก ผ้าปูที่นอน เหล็กดัด ลิฟท์ขนของ นอกเรือ คันนิงแฮม วัง และแนวแนวปะการัง แตกต่างจากชุดยืนตรง ชุดวิ่งจะวิ่งผ่านบล็อก คลัตช์ และกว้าน และอาจมีทั้งความล้าจากการโค้งงอและการสึกหรอจากการเสียดสีที่จุดเสียดสี

ฮัลยาร์ด

ฮัลยาร์ด (from "haul yards") are the lines used to hoist and lower sails along the mast or stay. On a modern sloop, primary halyards include the เชือกหลัก (การยกใบเรือหลัก) jib หรือ halyard เจนัว และ เชือกสปินเนเกอร์ . บนเรือทรงสูงที่มีเสาสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีเสากระโดงเรือแยกทำหน้าที่แต่ละหลาบนเสากระโดงแต่ละอัน ส่งผลให้มีเสากระโดงเรือหลายสิบลำ ฐานประสิทธิภาพในการใช้เรือยอทช์แข่ง เส้นใยโมดูลัสสูง เช่น Dyneema (UHMWPE) หรือ Vectran ซึ่งมีความต้านทานการแตกหักเกิน 10,000 กก. ที่เส้นผ่านศูนย์กลาง 10 มม. ในขณะที่ยืดตัวได้น้อยกว่า 1% ภายใต้ภาระงาน ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการรักษารูปทรงใบเรือ

ชีต

ชีต control the angle of the sail to the wind — they are attached to the clew (lower aft corner) of a sail and run aft to winches or cleats. The แผ่นหลัก ควบคุมมุมบูมและใบเรือหลัก แผ่นจิ๊บ ควบคุมส่วนหัวเรือ บนเรือยอทช์แข่งนอกชายฝั่ง กว้านแขนหมุนอาจต้องรับน้ำหนักบรรทุกมาก ความตึงของเส้น 3,000–5,000 กก ท่ามกลางลมแรง ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเรือยอทช์แข่งสมัยใหม่จึงใช้กว้านแบบสองสปีดหรือแบบไฟฟ้า

เครื่องมือจัดฟัน ลิฟต์ และสายควบคุมอื่นๆ

บนเรือที่มีหัวเรือสี่เหลี่ยม วงเล็บปีกกา ควบคุมมุมแนวนอนของหลา ปล่อยให้ใบเรือถูกตัดไปตามทิศทางลม ซึ่งเป็นวิธีการหลักในการบังคับทิศทางลมบนคานทรงสี่เหลี่ยม ท็อปปิ้งลิฟท์ รองรับปลายด้านนอกของบูมเพื่อป้องกันไม่ให้หล่นเมื่อใบเรือหลักถูกลดระดับลง ที่ boom van (สายเตะ) ใช้แรงลงที่บูมเพื่อควบคุมความตึงของปลิงและการบิดใบเรือ ที่ คันนิงแฮม ดึงเส้นใยของใบเรือให้ตึง เคลื่อนกระแสลมไปข้างหน้าท่ามกลางลมแรง

อุปกรณ์เสื้อผ้าทางทะเล: ฮาร์ดแวร์ที่ทำให้ระบบทำงานได้

อุปกรณ์เดินเรือหมายถึงส่วนประกอบฮาร์ดแวร์ทางกล เช่น บล็อก ห่วง คลีต กว้าน รางน้ำ และขั้วต่อ ซึ่งประกอบเป็นโหนดของระบบเสื้อผ้า คุณภาพและข้อกำหนดที่ถูกต้องของฮาร์ดแวร์นี้มีความสำคัญพอๆ กับตัวเชือกหรือสายไฟ กุญแจมือเดียวที่ประเมินค่าต่ำเกินไปหรือขั้วต่อที่พันไม่ถูกต้องเป็นจุดที่พบบ่อยที่สุดของความล้มเหลวของเสื้อผ้า

บล็อก (รอก)

บล็อกคือรอกของระบบเสื้อผ้า พวกเขาเปลี่ยนเส้นทางสาย และในการจัดเตรียมการซื้อหลายรายการ ให้ความได้เปรียบทางกลในการลดแรงที่จำเป็นในการควบคุมใบเรือขนาดใหญ่หรือยกของหนัก บล็อกทางทะเลได้รับการจัดอันดับโดยพวกเขา โหลดการทำงานสูงสุด (MWL) และเส้นผ่านศูนย์กลางมัดเชือกซึ่งต้องเหมาะสมกับเส้นผ่านศูนย์กลางเชือกที่ลอดผ่าน - อัตราส่วนเส้นผ่านศูนย์กลางมัดต่อเชือกอย่างน้อย แนะนำให้ใช้ 8:1 สำหรับเชือกโพลีเอสเตอร์แบบถักเปียเพื่อหลีกเลี่ยงความเมื่อยล้าภายในแบบเร่ง Racing Block ประสิทธิภาพสูงใช้มัดเซรามิกหรือคาร์บอนไฟเบอร์ที่ทำงานบนตลับลูกปืนเม็ดกลมที่มีความแม่นยำเพื่อลดการสูญเสียแรงเสียดทานให้เหลือน้อยกว่า 3%

ห่วง

ห่วง are U-shaped metal connectors with a threaded or pin closure, used to connect rigging components. They are among the most critical fittings in any rigging system. Common types in marine rigging include:

• ห่วงโบว์ (สมอ) - ตัวเครื่องทรงกลมสำหรับการรับน้ำหนักหลายทิศทาง ใช้ที่จุดหมุนและโซ่พุก
• D (ดี) ห่วง — ตัวเครื่องแคบสำหรับการโหลดแบบอินไลน์ ใช้ในสิ่งที่แนบมากับบล็อกและการเชื่อมต่อตะปูแล่นเรือ
• สแน็ปห่วง — กลไกการปลดเร็วที่ถูกกระตุ้นโดยสายดึง สำคัญอย่างยิ่งสำหรับ halyard ของสปินเนเกอร์และการปล่อยแผ่นภายใต้ภาระ
• ห่วงบิด — ตัวเครื่องหมุนได้ 90° สัมพันธ์กับพิน ช่วยให้สายแบนแขวนได้อย่างถูกต้องโดยไม่ต้องบิด

ห่วงทะเลถูกผลิตขึ้นเพื่อ ISO 2415 หรือมาตรฐานที่เทียบเท่า ขีดจำกัดภาระการทำงาน (WLL) จะประทับอยู่บนหัวเรือ และปัจจัยด้านความปลอดภัยมาตรฐานของ 5:1 (แบ่งภาระเป็น WLL) ถูกนำไปใช้ในการใช้งานเสื้อผ้าทางทะเล สะเก็นคันชักขนาด 13 มม. ที่มี WLL 2,000 กก. จึงมีภาระแตกหักขั้นต่ำ 10,000 กก.

รอก

รอก provide mechanical advantage for handling high-load sheets and halyards. Marine winches are rated by a อัตราส่วนพลังงาน — อัตราส่วนของความตึงของสายเอาท์พุตต่อแรงอินพุต — ซึ่งแตกต่างกันไปตามตำแหน่งเกียร์ เครื่องกว้านเรือยอทช์แบบหางเองแบบสองสปีดทั่วไปมีอัตราส่วนกำลังอยู่ที่ 8:1 ในเกียร์ต่ำ และ 40:1 ในเกียร์สูง โดยอนุญาตให้ลูกเรือคนหนึ่งตัดแต่งส่วนหัวเรือที่บรรทุกของหนักได้ กว้านไฟฟ้าและไฮดรอลิกบนเรือยอชท์ขนาดใหญ่และเรือพาณิชย์ขยายขีดความสามารถนี้เพิ่มเติม ด้วยกว้านไฟฟ้าหลักบนเรือซุปเปอร์ยอทช์ที่โดยทั่วไปได้รับการจัดอันดับสำหรับการบรรทุกต่อเนื่องของ 2,000–5,000 กก ของความตึงของแผ่น

ขั้วต่อลวดสลิงและอุปกรณ์ Swage

การสิ้นสุดของลวดสลิง — โดยเชื่อมต่อกับข้อต่อข้อต่อ โซ่เพลท หรือข้อต่อเสากระโดง — เป็นจุดที่มีความเครียดมากที่สุดในการยืนเสื้อผ้า ขั้ว Swaged ใช้เครื่องอัดไฮดรอลิกขึ้นรูปเย็นเป็นสเตนเลสหรือโลหะผสม Nitronic 50 เข้ากับลวดโดยตรงทำให้เกิดรอยต่อที่มีความแข็งแรง 90–100% ของพิกัดการแตกหักของสายไฟ เมื่อดำเนินการอย่างถูกต้องแล้ว หน้าจอแสดงค่าน้ำหนักที่พันไม่ถูกต้อง — การใช้งานแม่พิมพ์ที่ไม่สม่ำเสมอ การจับคู่วัสดุที่ไม่ถูกต้อง — เป็นสาเหตุหลักของความล้มเหลวในการยืนอุปกรณ์ ทางเลือกอื่นๆ ได้แก่ ขั้วต่อทางกล (Sta-Lok, Norseman) ที่สามารถประกอบในภาคสนามและชุดก้านที่มีข้อต่อปลายเกลียว

อุปกรณ์ยึดเรือสำหรับเรือพาณิชย์และเรือขนส่งสินค้า

บนเรือพาณิชย์สมัยใหม่ — เรือคอนเทนเนอร์ เรือบรรทุกเทกอง เรือบรรทุกสินค้าทั่วไป และเรือขนส่งสินค้านอกชายฝั่ง — คำว่า " อุปกรณ์เสื้อผ้าเรือ " โดยหลักแล้วหมายถึงอุปกรณ์การจัดการสินค้าและการจอดเรือมากกว่าการควบคุมการเดินเรือ อุปกรณ์นี้จะต้องเป็นไปตามกฎระเบียบด้านความปลอดภัยทางทะเลรวมถึง SOLAS (ความปลอดภัยของชีวิตในทะเล) , อนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศ ฉบับที่ 152 และตั้งค่าสถานะกฎระเบียบของรัฐว่าด้วยปริมาณการทำงานที่ปลอดภัยและช่วงเวลาการตรวจสอบ

ปั้นจั่นขนาดใหญ่และเครนดาดฟ้า

ปั้นจั่นขนาดใหญ่ของเรือเป็นระบบการยกแบบบูมซึ่งใช้ลิฟต์ส่วนหน้า คน และตัววิ่งบรรทุกสินค้า ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของชุดวิ่งเพื่อวางตำแหน่งและลดสินค้า แท่นขุดเจาะปั้นจั่นขนาดใหญ่จากสหภาพแรงงานแบบดั้งเดิมสามารถรองรับน้ำหนักได้มาก 5–15 ตัน โดยใช้บูมสองตัวทำงานประสานกัน ปั้นจั่นดาดฟ้าสมัยใหม่ได้เข้ามาแทนที่ปั้นจั่นที่สร้างขึ้นใหม่เป็นส่วนใหญ่ ด้วยเครนบูมข้อพับแบบไฮดรอลิกที่ได้รับการจัดอันดับสำหรับ ลิฟท์ 5-100 ตัน ให้เป็นมาตรฐานสำหรับเรือบรรทุกสินค้าทั่วไปและเรือนอกชายฝั่ง

สลิงลวดสลิงและสลิงโซ่

สลิงลวดสลิงและสลิงโซ่เป็นจุดเชื่อมต่อที่สำคัญระหว่างตะขอเครนและสินค้า น้ำหนักการทำงานที่ปลอดภัย (SWL) ขึ้นอยู่กับเกรดของเชือกลวดหรือโซ่ จำนวนขา และมุมของสลิง ตารางด้านล่างแสดงให้เห็นว่ามุมของสลิงส่งผลกระทบอย่างมากต่อ SWL ที่มีประสิทธิภาพของสลิงแบบสองขาอย่างไร:

อุปกรณ์จอดเรือ

แนวจอดเรือ - เรือหาบเร่ - และอุปกรณ์ดาดฟ้าที่เกี่ยวข้อง (เสา แฟร์ลีด กว้าน และกว้านจอดเรือ) เป็นส่วนย่อยที่สำคัญของอุปกรณ์ยึดเรือ โดยทั่วไปแล้วเรือคอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่จะใช้ แนวจอดเรือ 6–10 เส้น ด้วยจุดแข็งทำลายส่วนบุคคลของ 100–200 ตัน . เชือกผูกเรือสังเคราะห์สมัยใหม่ที่ทำจากโพลีเอสเตอร์ โพลีโพรพีลีน หรือ HMPE ที่มีโมดูลัสสูง (เช่น Dyneema) ได้เข้ามาแทนที่เชือกมะนิลาและเชือกป่านศรนารายณ์แบบดั้งเดิมในการขนส่งเชิงพาณิชย์ เส้นจอดเรือ HMPE มีจุดแข็งในการแตกหัก มากกว่าเชือกลวดเหล็กที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเท่ากัน 5–7 เท่า ด้วยน้ำหนักเพียงเล็กน้อย ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงในการจัดการสำหรับลูกเรือบนดาดฟ้าได้อย่างมาก

วัสดุเสื้อผ้า: เชือกลวด ใยสังเคราะห์ และเสื้อผ้าร็อดเปรียบเทียบ

การเลือกใช้วัสดุยึดเสื้อผ้ามีผลกระทบอย่างมากต่อความแข็งแรง การยืดตัว น้ำหนัก อายุการใช้งานความล้า ภาระในการบำรุงรักษา และต้นทุน วัสดุหลักสามชนิดที่ใช้ในเสื้อผ้าทางทะเลสมัยใหม่ ได้แก่ เชือกลวดสแตนเลส เส้นใยสังเคราะห์โมดูลัสสูง และแกนสเตนเลสหรือไทเทเนียม

สำหรับเรือยอชต์ล่องเรือสีน้ำเงิน ลวดสแตนเลสขนาด 1×19 ยังคงเป็นวัสดุยืนหยัดที่โดดเด่น เนื่องจากการผสมผสานระหว่างพฤติกรรมความเมื่อยล้าที่คาดการณ์ได้ ความสามารถในการซ่อมแซมในทะเล และความพร้อมใช้งานอย่างกว้างขวางของอุปกรณ์สับเปลี่ยนและท่าเทียบเรืออะไหล่ในท่าเรือระหว่างประเทศ สำหรับการแข่งนอกชายฝั่ง Dyneema และแท่งคอมโพสิตคาร์บอนไฟเบอร์ช่วยลดน้ำหนักได้มาก 30–50% เมื่อเปรียบเทียบกับลวดสเตนเลส แปลโดยตรงเป็นช่วงเวลาการกลับตัวที่ลดลงและความเสถียรที่ดีขึ้น โดยมีต้นทุนที่สูงขึ้นอย่างมากและมีความต้องการในการตรวจสอบที่เข้มงวดมากขึ้น

ประเภทแท่นขุดเจาะ: Rigging แตกต่างกันอย่างไรในประเภทเรือ

การจัดเรียงและความซับซ้อนของเสื้อผ้าของเรือจะถูกกำหนดโดยประเภทอุปกรณ์ของเรือ แท่นขุดเจาะทั้งในอดีตและปัจจุบันแต่ละประเภทมีโครงร่างแท่นขุดเจาะแบบยืนและใช้งานซึ่งสะท้อนถึงความสมดุลเฉพาะระหว่างประสิทธิภาพการเดินเรือ ความต้องการของลูกเรือ และการดูแลทางทะเล

การตรวจสอบเสื้อผ้า การบำรุงรักษา และช่วงการเปลี่ยนทดแทน

ความล้มเหลวในการเดินเรือในทะเลถือเป็นเหตุการณ์ด้านความปลอดภัยในชีวิต เหตุการณ์น่าสยดสยอง - เมื่อการยืนเสื้อผ้าล้มเหลวจนทำให้เสาล้ม - อาจทำให้ลูกเรือได้รับบาดเจ็บ สร้างความเสียหายให้กับตัวเรือ และทำให้เรือไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ในมหาสมุทรเปิด ความล้มเหลวของเสื้อผ้าส่วนใหญ่สามารถป้องกันได้ด้วยการตรวจสอบอย่างเป็นระบบ มุ่งเน้นไปที่พื้นที่ที่มีความเข้มข้นของความเครียดสูงสุด: ขั้วต่อ อุปกรณ์ต่อพ่วง แผ่นโซ่ และการเชื่อมต่อเสาด้านบน

รายการตรวจสอบการตรวจสอบอุปกรณ์ยืน

1. ขั้ว Swaged — มองหาการแตกร้าวที่จุดเข้าของสายไฟ (จุดเริ่มต้นความล้มเหลวที่พบบ่อยที่สุด) ผลิตภัณฑ์การกัดกร่อนที่ร้องไห้ออกมาจากด้านในของ Swag และการแยกที่มองเห็นได้ระหว่างสายไฟและตัวข้อต่อ
2. สภาพลวดสลิง - ใช้ผ้าพันตามเส้นลวด สายไฟที่ขาด ("เบ็ดตกปลา") จะจับผ้าและบ่งบอกถึงความล้าภายใน มองหาการหักงอ กรงนก หรือรูที่มีการกัดกร่อน
3. Turnbuckles และสกรูยึดเสื้อผ้า — ตรวจสอบรอยแตกที่รูทของเกลียวและตัวเครื่อง ตรวจสอบให้แน่ใจว่าตัวสลับเคลื่อนได้อย่างอิสระ (ตัวสลับที่ยึดไว้ป้องกันการวางแนวเชิงมุมและทำให้เกิดความเครียดจากการโค้งงอที่ขั้วต่อ) และยืนยันว่าหมุดแยกหรือสายล็อคไม่เสียหาย
4. แผ่นโซ่ — ตรวจสอบซีลดาดฟ้าเพื่อหาน้ำเข้า (ซึ่งเร่งการกัดกร่อนที่ซ่อนอยู่ของแผ่นด้านล่างดาดฟ้า) และตรวจสอบการเชื่อมต่อโครงสร้างกับโครงตัวถังเพื่อหารอยแตกหรือการเคลื่อนไหว
5. โฆษณาด้านบน — ใช้กล้องส่องทางไกลจากดาดฟ้า หรือตามหลักการแล้ว ให้ใช้เสาปีนเพื่อตรวจสอบมัดเสากระโดง ทางออกของเสากระโดง สายไฟของเครื่องลม และจุดยึดสำหรับฝาครอบหมวกและป่าไม้

ช่วงเวลาการเปลี่ยนที่แนะนำ

สมาคมจัดประเภทและผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดประเภทเสื้อผ้าส่วนใหญ่แนะนำช่วงเวลาต่อไปนี้เป็นพื้นฐาน โดยการเปลี่ยนใหม่ก่อนหน้านี้รับประกันโดยหลักฐานการกัดกร่อน การแตกร้าวเมื่อยล้า หรือประวัติการเดินเรือพายุ:

• ราวแขวนลวดสเตนเลสขนาด 1×19 - เปลี่ยนใหม่ทุกอัน 10 ปี หรือหลังจากเหตุการณ์น็อคดาวน์หรือภาระหนักมาก โดยไม่คำนึงถึงสภาพการมองเห็น
• ราวแขวนเสื้อผ้า - เปลี่ยนใหม่ทุกอัน 15 ปี ; ตรวจสอบอาคารผู้โดยสารทุกปีด้วยการทดสอบสารแทรกซึมด้วยสีย้อม หากเรือผ่านเส้นทางนอกชายฝั่งเป็นประจำ
• เสื้อผ้ายืนใยสังเคราะห์ (Dyneema) - เปลี่ยนใหม่ทุกอัน 5–7 ปี เนื่องจากการย่อยสลายด้วยรังสียูวี การตรวจสอบการเสียดสีและการคืบคลานประจำปี
• ชุดวิ่ง (ถักเปียโพลีเอสเตอร์) – ตรวจสอบเป็นประจำทุกปี อายุการใช้งานโดยทั่วไป 5–8 ปี ขึ้นอยู่กับความถี่ในการใช้งานและการสัมผัสรังสียูวี
• เรือพาณิชย์ สลิงลวดสลิง — ตรวจสอบก่อนลิฟต์ทุกครั้งตาม LOLER / ASME B30.9 ถอดถอนออกจากบริการตามเกณฑ์การละทิ้ง (เช่น ลวดหักมากกว่า 4 เส้นในความยาวชั้นเดียว ตาม ISO 4309)