วิธีสร้างบันไดเชือก: จาก DIY ไปจนถึงมาตรฐานทางทะเลและการเดินเรือ

การทำก บันไดเชือก ต้องใช้เชือกข้างขนานสองเส้น ชุดเชือกแข็งหรือขั้นเชือกหนึ่งชุด และผูกปมหรือมัดแน่นที่ทางแยกเชือกขั้นหนึ่งถึงข้างทุกจุด กระบวนการหลักคือ: ตัดเชือกด้านข้างให้ยาว ทำเครื่องหมายระยะห่างขั้น 30–35 ซม. ติดแต่ละขั้นโดยใช้การผูกกานพลูหรือการเฆี่ยนสี่เหลี่ยม และปิดปลายด้านบนด้วยห่วงตายตัวสำหรับติด สำหรับบันไดเชือกอเนกประสงค์สำหรับใช้ในบ้านหรืออเนกประสงค์ขนาด 3 เมตรที่มีขั้นบันได 10 ขั้น การสร้างทั้งหมดจะใช้เวลาสองถึงสี่ชั่วโมงโดยใช้วัสดุพื้นฐาน มารีนและ บันไดเชือกลงเรือ ปฏิบัติตามตรรกะเชิงโครงสร้างเดียวกัน แต่ต้องเป็นไปตามมาตรฐานสากลที่เข้มงวด — รวมถึงข้อกำหนด IMO SOLAS — ที่ระบุขนาดขั้นที่แน่นอน เส้นผ่านศูนย์กลางของเชือก และพิกัดน้ำหนักบรรทุก

วัสดุที่คุณต้องการก่อนเริ่มงาน

การเลือกวัสดุที่เหมาะสมคือการตัดสินใจที่สำคัญที่สุดในการสร้างบันไดเชือก เชือกที่ไม่ระบุหรือขั้นบันไดที่อ่อนแอเป็นสาเหตุหลักของความล้มเหลวของบันได ตารางด้านล่างสรุปข้อกำหนดที่แนะนำสำหรับกรณีการใช้งานทั่วไปสามกรณี

ประเภทของเชือกและเหตุใดจึงมีความสำคัญ

แนะนำให้ใช้เชือกแบบ 3 เส้นมากกว่าเชือกถักสำหรับบันไดเชือก เนื่องจากการเฆี่ยนและผูกปมใช้เพื่อยึดขั้นจับยึดได้อย่างน่าเชื่อถือมากขึ้นบนพื้นผิวที่บิดเบี้ยว เชือกถักจะลื่นภายใต้แรงตึง และอาจทำให้ขั้นโยกย้ายเมื่อเวลาผ่านไป โพลีเอสเตอร์ผสมผสานคุณสมบัติต้านทานรังสียูวีได้ดีที่สุด การยืดตัวต่ำ (ประมาณ 3% ที่ภาระงาน) และความทนทานต่อสภาพอากาศสำหรับการใช้งานกลางแจ้ง ไนลอนยืดได้มากถึง 15–20% ภายใต้การรับน้ำหนัก — ยอมรับได้สำหรับการใช้งานบางอย่าง แต่เป็นปัญหาเมื่อต้องใช้ความสูงของร่องที่สม่ำเสมอ มะนิลาเป็นวัสดุที่ได้รับคำสั่งสำหรับบันไดขึ้นเครื่องตามมาตรฐาน SOLAS เนื่องจากมีพื้นผิวที่หยาบกว่าและการยึดเกาะที่เหนือกว่าเมื่อเปียก

การคัดเลือกรุ่ง

ขั้นต้องต้านทานทั้งแรงดัดงอของน้ำหนักบุคคลและแรงกดทับของนอตที่พันกัน สำหรับเดือยไม้เนื้อแข็ง ให้ใช้พันธุ์ที่มีความแข็งแรงในการดัดงอมากกว่า 60 MPa — เถ้า ไม้โอ๊ค และเมเปิ้ลแข็ง ทั้งหมดมีคุณสมบัติเหมาะสม ไม้เนื้ออ่อน เช่น ไม้สน จะเสียหายเมื่อรับน้ำหนักน้อยกว่ามาก และควรหลีกเลี่ยง ขั้นแต่ละขั้นควรเจาะล่วงหน้าโดยมีรูขนาด 16–18 มม. ที่ปลายแต่ละด้าน หากใช้วิธีการสร้างขั้นแบบเชือกทะลุ หรือปล่อยทิ้งไว้ให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์สำหรับวิธีการยึดพื้นผิว

วิธีสร้างบันไดเชือก: คำแนะนำทีละขั้นตอน

คำแนะนำต่อไปนี้จะอธิบายการสร้างบันไดเชือกสำหรับผู้ใหญ่ทั่วไป ยาว 3 เมตร มี 10 ขั้น ระยะ 30 ซม . ปรับปริมาณตามสัดส่วนสำหรับความยาวอื่นๆ

สิ่งที่คุณต้องการ

• เชือกโพลีเอสเตอร์ 3 เส้นยาว 14–16 มม. จำนวน 2 เส้น อย่างละ 2 เส้น ยาว 4 เมตร (ความยาวเพิ่มเติมคิดเป็นปม ซึ่งใช้เชือกประมาณ 8-10 ซม. ต่อจุดเชื่อมต่อ)
• เดือยไม้เนื้อแข็งสิบขั้น อย่างละอัน ยาว 450–500 มม. × เส้นผ่านศูนย์กลาง 32 มม เจาะล่วงหน้าด้วยรูขนาด 16 มม. ห่างจากปลายแต่ละด้าน 20 มม
• สายวัด ปากกามาร์กเกอร์ถาวร และมีดคมๆ หรือคัตเตอร์เชือก
• ไฟแช็กหรือปืนความร้อนเพื่อปิดผนึกปลายเชือกสังเคราะห์ (ป้องกันการหลุดลุ่ย)
• เดือยหรือฟิด (เครื่องมือเรียวสำหรับเปิดเกลียวเชือกเมื่อมัด)

ขั้นตอนที่ 1 – เตรียมเชือกด้านข้าง

ตัดเชือกทั้งสองด้านให้มีความยาวเท่ากัน และปิดปลายที่ตัดทันทีด้วยความร้อน วางเชือกทั้งสองขนานบนพื้นเรียบ โดยให้ห่างกัน 450 มม. (ตรงกับความยาวของขั้นลบด้วยเส้นผ่านศูนย์กลางเชือกในแต่ละด้าน) ใช้สายวัดและปากกามาร์กเกอร์ ทำเครื่องหมายเชือกทั้งสองพร้อมกันที่จุดยึดด้านบน จากนั้นให้เว้นระยะห่าง 30 ซม. ตลอดความยาวทั้งหมด คุณควรมี 10 เครื่องหมายบนเชือกแต่ละเส้น - นี่คือจุดยึดขั้นของคุณ การทำเครื่องหมายเชือกทั้งสองพร้อมกันช่วยให้มั่นใจได้ถึงการจัดแนวที่สมบูรณ์แบบตลอดความกว้างของบันได

ขั้นตอนที่ 2 — สร้างห่วงสิ่งที่แนบมาด้านบน

ที่ด้านบนของเชือกแต่ละข้าง ให้ผูกตาตายตัวโดยใช้ปมโบว์ไลน์ แนวโบว์ไลน์สร้างห่วงกันลื่นซึ่งจะไม่กระชับเมื่อรับน้ำหนัก ซึ่งเป็นทางเลือกที่ถูกต้องสำหรับจุดยึดคงที่ ห่วงที่เสร็จแล้วควรมีขนาดใหญ่พอที่จะลอดผ่านคาราบิเนอร์หรือตะขอมาตรฐานขนาด 25 มม. ได้ ดึงโบว์ไลน์แต่ละเส้นให้แน่นและตรวจดูให้แน่ใจว่าขนาดห่วงเท่ากันระหว่างเชือกทั้งสองข้าง เพื่อให้บันไดได้ระดับ

ขั้นตอนที่ 3 — ติดขั้นโดยใช้วิธีทะลุผ่านรู

นี่เป็นวิธีการยึดขั้นที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับขั้นที่เจาะ เริ่มต้นที่เครื่องหมายบนสุดของเชือกทั้งสองข้างพร้อมกัน:

1. ดันเชือกด้านข้างผ่านรูที่เจาะไว้ล่วงหน้าที่ปลายด้านหนึ่งของรางจนกระทั่งเครื่องหมายอยู่ในแนวเดียวกับผิวหน้าด้านนอกของราง
2. ผูกปมตัวกั้นด้านบน (หรือปมรูปแปดในแปดสำหรับจำนวนมากเพิ่มเติม) เข้ากับเชือก ที่ด้านล่างของรุ่ง ดึงมันแนบกับหน้ารุ่ง ตอนนี้รุ่งอยู่บนปมและไม่สามารถเลื่อนขึ้นได้
3. ทำซ้ำกับเชือกฝั่งตรงข้ามเพื่อให้รุ่งได้ระดับระหว่างปมทั้งสองที่ความสูงเท่ากันทุกประการ
4. เลื่อนไปที่เครื่องหมายถัดไปด้านล่าง 30 ซม. แล้วทำซ้ำกับขั้นที่เหลือทั้งหมด

หลังจากติดขั้นบันไดทั้งหมดแล้ว ให้แขวนบันไดจากห่วงด้านบน และตรวจสอบว่าขั้นบันไดทุกขั้นอยู่ในแนวนอน ขั้นที่เอียงแสดงว่าปมมีตำแหน่งไม่เท่ากัน — คลายและผูกใหม่ตามความจำเป็นก่อนที่ปมจะเข้านอนเต็มที่ภายใต้น้ำหนักบรรทุก

ขั้นตอนที่ 4 — จบส่วนล่างสุด

ปลายเชือกที่อยู่ด้านล่างขั้นล่างสามารถทำได้ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งจากสามวิธี: ตีเกลียวด้วยเชือก ประกบด้านหลัง (พื้นผิวที่แข็งแรงที่สุดและไร้รอยต่อที่สุด) หรือผูกด้วยปมตัวกั้นขนาดใหญ่ สำหรับการใช้งานกลางแจ้งหรือในทะเล แนะนำให้ใช้รอยต่อด้านหลังอย่างยิ่ง ซึ่งจะช่วยป้องกันการหลุดลุ่ยโดยไม่ต้องเพิ่มปมที่ใหญ่โต และกันน้ำได้อย่างแท้จริง การวิปปิ้งแบบง่ายๆ ด้วยเชือกแวกซ์เป็นที่ยอมรับได้สำหรับการใช้งานในร่มหรือในระยะสั้น

ขั้นตอนที่ 5 — ทดสอบโหลดก่อนใช้งาน

ก่อนที่จะเชื่อถือบันไดเชือกที่ทำเองกับน้ำหนักของบุคคล ให้ใช้ภาระพิสูจน์อย่างน้อย 1.5 เท่าของภาระงานที่ต้องการเป็นเวลาอย่างน้อยหนึ่งนาที หากต้องการบันไดที่สามารถรองรับผู้ใหญ่ได้ 1 คน (น้ำหนักประมาณ 100 กก.) ให้ใช้ รับน้ำหนักคงที่ 150 กก — สามารถทำได้โดยการแขวนถุงถ่วงน้ำหนักจากขั้นต่ำสุดในขณะที่ห่วงด้านบนยึดกับจุดเหนือศีรษะคงที่ ตรวจสอบทุกจุดเชื่อมต่อปมและรุ่งหลังการทดสอบ สัญญาณของการลื่น แตกร้าว หรือการเสียรูป จำเป็นต้องสร้างส่วนที่ได้รับผลกระทบขึ้นมาใหม่

วิธีการแนบรุ่งทางเลือก

วิธีการเจาะทะลุที่อธิบายไว้ข้างต้นเป็นวิธีที่น่าเชื่อถือที่สุดสำหรับบันไดถาวร โดยทั่วไปจะใช้อีกสองวิธีขึ้นอยู่กับวัสดุที่มีอยู่และวัตถุประสงค์การใช้งาน

กานพลูผูกปมเฆี่ยน (ติดพื้นผิว)

ใช้เมื่อไม่ได้เจาะขั้นและเชือกผูกไว้รอบพื้นผิวขั้น ผูกเชือกผูกกานพลูรอบปลายแต่ละด้านของขั้นที่ตำแหน่งที่ทำเครื่องหมายไว้บนเชือกด้านข้าง จากนั้นเพิ่มการหมุนสองหรือสามรอบเพื่อขันให้แน่นและล็อคผูกปม วิธีนี้เร็วกว่าวิธีทะลุผ่านรูแต่ ต้องมีการตรวจสอบเป็นประจำ — ข้อต่อของกานพลูสามารถคลายออกได้ภายใต้การหมุนเวียนของโหลดซ้ำๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนพื้นผิวเดือยเรียบ การเพิ่มตัวล็อคแบบ half-hitch หลังจากการผูกกานพลูแต่ละครั้งจะช่วยเพิ่มการเก็บรักษาได้อย่างมาก

ขั้นเชือก (โครงสร้างเชือกทั้งหมด)

บันไดที่ใช้เชือกล้วนใช้ส่วนเชือกแนวนอนเป็นขั้นบันไดแทนเดือยแข็ง ขั้นแต่ละขั้นประกอบขึ้นจากเชือกที่มีความยาวแยกกัน ผูกระหว่างเชือกทั้งสองข้างโดยใช้ปมสี่เหลี่ยมหรือแผ่นโค้งที่ปลายแต่ละด้าน ขั้นเชือกมีน้ำหนักเบากว่า มีความยืดหยุ่นในการจัดเก็บมากกว่า และจะไม่แตกหรือแตกเป็นชิ้น อย่างไรก็ตาม มีพื้นรองเท้าที่แคบกว่า ไม่สะดวกสำหรับการปีนเขาเป็นเวลานาน และต้องใช้เชือกที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อย 16 มม. เพื่อให้ตั้งหลักได้เพียงพอ โครงสร้างนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายสำหรับบันไดหนีภัยฉุกเฉินและตาข่ายบรรทุกสินค้า

บันไดเชือกลงเรือคืออะไร

บันไดเชือกลงเรือเป็นประเภทเฉพาะของ บันไดเชือกทะเล ใช้เพื่อให้ลูกเรือและผู้โดยสารขึ้นหรือลงเรือได้ โดยเฉพาะในยานเอาชีวิตรอด (เรือชูชีพและเรือกู้ภัย) ในระหว่างเหตุฉุกเฉิน เป็นอุปกรณ์นิรภัยที่จำเป็นภายใต้กฎระเบียบ SOLAS (Safety of Life at Sea) ครอบคลุมเป็นพิเศษภายใต้ SOLAS บทที่ III, ข้อบังคับ 11 และรหัส LSA (เครื่องช่วยชีวิต) ที่เกี่ยวข้อง

บันไดลงเรือต้องสามารถใช้งานได้ในสภาพทะเลที่มีคลื่นลมแรง แตกต่างจากบันไดเชือกทั่วไป โดยบุคคลที่อาจได้รับบาดเจ็บ อากาศหนาว หรือสวมเสื้อชูชีพ โดยลงจากฝั่งเรือไปยังสถานีเรือชูชีพที่อยู่ต่ำกว่าดาดฟ้าเรือหลายเมตร การออกแบบจึงต้องให้ความสำคัญกับความเสถียร ประสิทธิภาพการกันลื่นในสภาพเปียก และความสะดวกในการใช้งานภายใต้แรงกดดัน

ข้อกำหนดของ SOLAS สำหรับบันไดเชือกสำหรับลงเรือ

รหัส LSA มาตรา 6.1 ระบุข้อกำหนดบังคับต่อไปนี้สำหรับบันไดเชือกลงเรือ:

• เชือกด้านข้าง: เชือกมะนิลาที่มีความยาวต่อเนื่องกัน 2 เส้น โดยแต่ละเส้นมีเส้นรอบวงไม่น้อยกว่า 65 มม. (เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 20–21 มม.) ไม่อนุญาตให้มีข้อต่อในเชือกด้านข้าง ยกเว้นที่ด้านล่างของบันได
• ขั้น: ไม้เนื้อแข็ง ไม่มีปมและการบิดงอ มีพื้นผิวกันลื่น ความกว้างขั้นต่ำของ 480 มม ความลึกขั้นต่ำ 115 มม. และความหนาขั้นต่ำ 25 มม.
• ระยะห่างรุ่ง: มีขนาดเท่ากันตั้งแต่ 300 มม. ถึง 380 มม. บันไดจึงใช้งานได้เท่ากันทั้งจากบนและล่าง
• สารทำให้แข็งตัว: อุปกรณ์กระจายระยะห่างไม่เกิน 9 ขั้น เพื่อป้องกันไม่ให้บันไดบิดงอระหว่างการใช้งาน
• การทดสอบโหลด: บันไดต้องสามารถรองรับได้ รับน้ำหนักได้ 750 นิวตัน (ประมาณ 75 กก.) ต่อขั้นพร้อมกัน ตลอดความยาวโดยไม่มีการเสียรูปหรือความล้มเหลว
• ความยาว: เพียงพอที่จะเข้าถึงจากดาดฟ้าลงเรือไปยังแนวน้ำภายใต้เงื่อนไขการบรรทุกและการตัดแต่งที่ไม่เอื้ออำนวยที่สุด

เชือกมะนิลาได้รับคำสั่งสำหรับบันไดขึ้นเครื่องของ SOLAS โดยเฉพาะ — เชือกสังเคราะห์ไม่ได้รับการยอมรับเพื่อใช้ทดแทนในใบสมัครนี้ มะนิลารักษาการยึดเกาะเมื่อเปียก ไม่ยืดตัวอย่างมีนัยสำคัญเมื่อรับน้ำหนัก (การยืดตัวน้อยกว่า 5% ขณะใช้งาน) และให้ความหยาบสัมผัสที่เส้นใยสังเคราะห์ไม่สามารถทำซ้ำได้เมื่อมือและเท้าเปียกหรือสวมถุงมือ

วิธีสร้างบันไดเชือกขึ้นเรือตามมาตรฐาน SOLAS

การสร้างบันไดเชือกขึ้นเครื่องตามมาตรฐาน SOLAS เพื่อการใช้งานเชิงพาณิชย์ต้องได้รับการอนุมัติประเภทจากสมาคมการจำแนกประเภทที่ได้รับการยอมรับ (เช่น Lloyd's Register, DNV หรือ Bureau Veritas) อย่างไรก็ตาม การทำความเข้าใจวิธีการก่อสร้างถือเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้ควบคุมเรือที่ต้องตรวจสอบ บำรุงรักษา หรือรับรองอุปกรณ์ของตน และเทคนิคนี้สามารถนำไปใช้ได้โดยตรงกับการสร้างบันไดเชือกทางทะเลที่มีข้อกำหนดสูงสำหรับการใช้งานที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์

การเตรียมเชือกข้างมะนิลา

ตัดเชือกมนิลา 3 เส้นความยาว 65 มม. (เส้นผ่านศูนย์กลาง 20 มม.) สองเส้นตามความยาวที่ต้องการ โดยเพิ่ม ด้านบนเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 1.5 เมตร เพื่อยึดเข้ากับโครงสร้างของเรือ ปลายเชือกมะนิลาจะถูกยึดด้วยวิปปิ้งมาร์ลีนด้วยน้ำมันดิน (ไม่ปิดผนึกด้วยความร้อน เนื่องจากมะนิลาเป็นเส้นใยธรรมชาติและจะไหม้เกรียมมากกว่าจะหลอมรวมกัน) วางเชือกทั้งสองขนานบนพื้นผิวการทำงานโดยแยกจากกัน 480 มม. ซึ่งเป็นความกว้างขั้นต่ำสุด

การเตรียมและการติดขั้นไม้เนื้อแข็ง

แต่ละขั้นควรตัดจากไม้เนื้อแข็งเนื้อตรง (ไม้สัก ขี้เถ้า หรือไม้อิโรโกะเป็นทางเลือกแบบดั้งเดิมสำหรับการใช้งานในทะเล เนื่องจากมีความเสถียรของขนาดและต้านทานการบวมตัว) ขัดให้เรียบและเคลือบด้วยสารกันลื่นหรือกรีดร่องตื้นๆ ทั่วหน้าด้านบน เจาะรู 20 มม. จากปลายแต่ละด้านของราง มีขนาดสำหรับผ่านเชือกข้างมะนิลาที่มีความต้านทานแสง — เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 22–24 มม. สำหรับเชือกขนาด 20 มม.

ร้อยเชือกด้านข้างผ่านแต่ละรู และยึดให้แน่นด้วยปมตัวกั้นรูปแปดในแปดปมด้านล่างแต่ละขั้น รูปทรงแปดในแปดนั้นเป็นที่นิยมมากกว่าปมแบบธรรมดาสำหรับบันไดขึ้นเรือ เนื่องจากมีขนาดใหญ่กว่า ปลอดภัยกว่า และง่ายต่อการตรวจสอบและแก้ผูก หลังจากผูกจุกแต่ละอันแล้ว ให้ผูกปมกับขั้นด้านล่างให้แน่นโดยใช้น้ำหนักตัวกับขั้น ตรวจสอบระยะห่างอีกครั้ง — ขั้นต้องอยู่ห่างจากกันระหว่าง 300 มม. ถึง 380 มม. โดยวัดระหว่างผิวหน้าด้านบนของขั้นที่อยู่ติดกัน

ติดตั้งตัวทำให้แข็งป้องกันการบิดตัว

ทุกๆ ขั้นที่เก้าหรือน้อยกว่า ให้ติดตั้งคานยึดที่แข็งแรง นี่อาจเป็นระแนงไม้หรือแท่งโลหะที่ยึดไว้ด้านหลังของเชือกทั้งสองข้างด้วยการเฆี่ยนอย่างหนัก เพื่อป้องกันไม่ให้บันไดหมุนและบิดเมื่อน้ำหนักของบุคคลถูกนำไปใช้อย่างไม่สมมาตร บันไดยาวที่ไม่มีตัวรองรับสามารถหมุนได้ 90° ขึ้นไปในระหว่างการลงบันไดหากไม่มีตัวช่วยทำให้มั่นคง ซึ่งเป็นอันตรายต่อความปลอดภัยอย่างมากในกรณีฉุกเฉินที่แท้จริง

การรักษาความปลอดภัยสิ่งที่แนบมาด้านบน

ด้านบนของบันไดเชือกสำหรับลงเรือจะต้องยึดเข้ากับอุปกรณ์ดาดฟ้าเรือโดยใช้เชือกที่มีความยาวเหลืออยู่ที่ด้านบนของเชือกแต่ละด้าน สอดเชือกแต่ละข้างไปรอบๆ โคมไฟสนาม คลีต หรือผ่านแผ่นรองตาที่รับน้ำหนักเต็มที่ของบันได และยึดให้แน่นโดยหมุนอย่างน้อยสามรอบและผูกครึ่งสองครั้ง จุดยึดจะต้องมี เหนือตำแหน่งการทำงานของบันไดโดยตรง — การดึงในแนวทแยงทำให้เกิดการรับน้ำหนักด้านข้างซึ่งสามารถปลดบันไดออกจากด้านข้างของเรือได้

บันไดเชือกทะเลนอกเหนือจากการลงเรือ: การใช้ Shipboard อื่นๆ

คำว่าบันไดเชือกทางทะเลครอบคลุมหมวดหมู่ที่กว้างกว่าอุปกรณ์ลงเรือ SOLAS บันไดเชือกหลายประเภทพบได้บนเรือและที่ท่าเรือ แต่ละประเภทมีข้อกำหนดในการก่อสร้างที่แตกต่างกัน

บันไดนักบิน: โครงสร้างที่คล้ายคลึงกัน แต่มีมาตรฐานต่างกัน

บันไดนำร่องเป็นบันไดเชือกทางทะเลที่ได้รับการตรวจสอบและควบคุมบ่อยที่สุดในการขนส่งเชิงพาณิชย์ ช่วยให้นักบินทางทะเลซึ่งขึ้นเรือในขณะที่กำลังเดินทางอยู่ในทะเลสามารถนำทางไปยังท่าเรือได้สามารถปีนจากเรือนำร่องไปยังดาดฟ้าเรือได้ การก่อสร้างเกือบจะเหมือนกับบันไดขึ้นเรือ แต่ ISO 799 กำหนดข้อกำหนดเพิ่มเติม: ขั้นทั้งสี่ที่อยู่ใกล้ด้านบนสุดต้องทำด้วยยาง (เพื่อลดการลื่นไถลในบริเวณที่บันไดจับยากที่สุด) ต้องใช้เครื่องกระจายทุกๆ ขั้นที่เก้า และบันไดต้องยื่นออกไปอย่างน้อย 1.5 เมตร เหนือระดับดาดฟ้าเรือเมื่อติดตั้งหัวเรือ ผู้ตรวจสอบท่าเรือและสมาคมจัดประเภทจะตรวจสอบบันไดนำร่องทุกครั้งที่เรียกเข้าท่าเรือ

การตรวจสอบ การบำรุงรักษา และการเปลี่ยนบันไดเชือก

บันไดเชือกที่ดูเหมือนไม่บุบสลายอาจสูญเสียความแข็งแรงไปส่วนหนึ่งเนื่องจากการเสื่อมสภาพของรังสียูวี การสัมผัสสารเคมี หรือความล้าของเส้นใยภายใน การตรวจสอบโครงสร้างอย่างสม่ำเสมอมีความสำคัญพอๆ กับคุณภาพการก่อสร้างเบื้องต้น

สิ่งที่ต้องตรวจสอบในการตรวจสอบทุกครั้ง

• สภาพเชือกด้านข้าง: ใช้มือของคุณไปตามความยาวของเชือกแต่ละข้าง รู้สึกถึงจุดอ่อน (เส้นใยภายในพัง) ก้อนแข็ง (ความเสียหายหักงอ) หรือส่วนที่แข็ง (การปนเปื้อนสารเคมี) มองหาการเปลี่ยนสี การฟอกด้วยรังสียูวี หรือการเสียดสีบนพื้นผิวที่ทำให้เส้นผมด้านในหลุดออกมา
• การรักษาความปลอดภัยปม: ดึงปมตัวกั้นแต่ละอันให้แน่นด้วยมือ ปมใด ๆ ที่เคลื่อนไหวหลุดออกและต้องผูกใหม่ บนบันไดแบบเก่า ปมสามารถฝังลึกเข้าไปในเนื้อไม้จนตรวจสอบได้ยาก - ใช้เหล็กแหลมเพื่อสำรวจเชือกรอบจุดเข้าปม
• ความสมบูรณ์รุ่ง: ตรวจสอบแต่ละขั้นเพื่อหารอยแตกร้าว (โดยเฉพาะที่รูเจาะซึ่งมีความเครียดสะสม) การเน่า การหลุดร่อน หรือพื้นผิวกันลื่นที่แตกหัก รุ่งที่ทำให้เกิดเสียงกลวงเมื่อเคาะมีเน่าเปื่อยภายใน
• ระยะห่างรุ่ง: วัดระยะห่างระหว่างขั้น หากมีช่องว่างเพิ่มขึ้นมากกว่า 20 มม. จากข้อกำหนดดั้งเดิม ปมตัวกั้นด้านล่างขั้นเหล่านั้นจะหลุดออกไปและต้องรีเซ็ต
• สิ่งที่แนบมาด้านบน: ตรวจสอบโบว์ไลน์หรือปลายเชือกที่ยึดไว้ที่จุดยึดว่ามีการเสียดสีตรงที่เชือกสัมผัสกับขอบดาดฟ้าหรือแฟร์ลีด นี่มักเป็นจุดแรกของความล้มเหลว

เมื่อใดควรเปลี่ยนบันไดเชือก

เงื่อนไขต่อไปนี้กำหนดให้ต้องเลิกใช้และเปลี่ยนใหม่ทันที ไม่ใช่การซ่อมแซม:

• รุ่งใดที่แตกหักหรือแตกร้าว
• ส่วนใดๆ ของเชือกข้างที่มีเกลียวพื้นผิวมากกว่า 10% หักหรือถลอกทะลุ
• เชือกใดๆ ที่ได้รับแรงกระแทก (อยู่ภายใต้การตกกระแทกแบบไดนามิกกะทันหัน) — โครงสร้างเส้นใยภายในจะได้รับความเสียหาย แม้ว่าเชือกจะดูไม่เสียหายก็ตาม
• การลงเรือของ SOLAS และบันไดนำร่อง: บังคับให้เปลี่ยนทุกๆ 5 ปี โดยไม่คำนึงถึงสภาพที่ชัดเจน ตามที่กำหนดโดยสมาคมการจำแนกประเภทส่วนใหญ่
• บันไดใดๆ ก็ตามที่สัมผัสกับกรด ด่าง หรือตัวทำละลาย — การตรวจสอบจากภายนอกจะมองไม่เห็นการย่อยสลายทางเคมี

สำหรับบันไดเชือกทางทะเลที่ควบคุมโดย SOLAS บันทึกการตรวจสอบจะต้องได้รับการเก็บรักษาไว้เป็นส่วนหนึ่งของระบบการจัดการความปลอดภัยของเรือ (SMS) วันที่ตรวจสอบ ชื่อผู้ตรวจสอบ สภาพที่พบ และการดำเนินการแก้ไขใดๆ จะต้องได้รับการบันทึกและพร้อมสำหรับการตรวจสอบการควบคุมสถานะของท่าเรือ

ข้อผิดพลาดทั่วไปที่ทำให้บันไดเชือกล้มเหลว

ความล้มเหลวของบันไดเชือกส่วนใหญ่สามารถป้องกันได้ ข้อผิดพลาดต่อไปนี้เป็นสาเหตุส่วนใหญ่ของความล้มเหลวของโครงสร้างและเหตุการณ์ด้านความปลอดภัย:

• การใช้เชือกถักสำหรับขั้นขนตา: เชือกถักมีความลื่น ปมเตียงลงแล้วคืบคลาน ควรใช้เชือก 3 เส้นสำหรับบันไดที่มีขั้นผูกปมหรือเฆี่ยนเข้ากับเชือกด้านข้างเสมอ
• ความยาวร่องไม่ถูกต้อง: ขั้นที่สั้นกว่า 400 มม. ทำให้เท้ามีความกว้างไม่เพียงพอสำหรับการก้าวอย่างปลอดภัย โดยเฉพาะในรองเท้าบู๊ต ขั้นที่กว้างกว่า 600 มม. ถือว่าหนักโดยไม่จำเป็น และทำให้เกิดการสวิงจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่งมากเกินไป
• ความสูงของร่องไม่เท่ากัน: หากปมที่ด้านใดด้านหนึ่งของขั้นไม่อยู่ในตำแหน่งเดียวกันทุกประการบนเชือกด้านข้าง ขั้นนั้นจะเอียง ขั้นที่เอียงทำให้เกิดการโหลดที่ไม่สมมาตร ซึ่งจะทำให้ปมหลวมเมื่อเวลาผ่านไป
• ข้ามการทดสอบโหลด: บันไดที่ไม่เคยมีการทดสอบการโหลดก่อนการใช้งานไม่ทราบความแข็งแกร่งที่แท้จริง ปมที่ปรากฏแน่นในระหว่างการก่อสร้างสามารถคลายออกได้อย่างมากเมื่อโหลดครั้งแรก
• การเก็บบันไดเชือกที่ขดกลางแสงแดดโดยตรง: รังสียูวีทำให้เชือกทั้งจากธรรมชาติและใยสังเคราะห์เสื่อมคุณภาพ เชือกโพรพิลีนสูญเสียมากถึง ความต้านทานแรงดึง 50% หลังจากโดนแสงแดดโดยตรงเป็นเวลา 400 ชั่วโมง . เก็บบันไดเชือกทั้งหมดไว้ในถุงหรือตู้เก็บของให้ห่างจากแสงและความร้อนเมื่อไม่ใช้งาน
• การใช้ขั้นไม้เนื้ออ่อน: ไม้สนและไม้เนื้ออ่อนที่คล้ายกันมีความแข็งแรงในการดัดงอไม่เพียงพอ และจะแยกออกจากรูเจาะภายใต้การรับน้ำหนักตามปกติของผู้ใหญ่ ควรใช้เฉพาะไม้เนื้อแข็งที่มีความแข็งแรงในการดัดงอมากกว่า 60 MPa