ระบบท่อระบายอากาศทางทะเลและท่อระบายอากาศทำงานอย่างไร

ท่อระบายอากาศทางทะเลทำงานโดยการสร้างเส้นทางการไหลของอากาศที่มีการควบคุมระหว่างพื้นที่ปิดบนเรือและบรรยากาศภายนอก — ช่วยให้อากาศบริสุทธิ์เข้า ไล่อากาศเก่าหรืออากาศที่ปนเปื้อนออก และป้องกันความแตกต่างของแรงดันที่เป็นอันตราย การสะสมความชื้น และการสะสมของก๊าซพิษ ใน ระบบท่อระบายอากาศทางทะเล ท่อเหล่านี้สร้างเครือข่ายช่องไอดีและไอเสียที่เชื่อมต่อถึงกัน ซึ่งให้บริการห้องเครื่องยนต์ ห้องเก็บสัมภาระ ถังน้ำมันเชื้อเพลิง ที่พักลูกเรือ และพื้นที่ว่างไปพร้อมๆ กัน

ระบบทางทะเลจะต้องทำงานในสภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นมิตรอย่างต่อเนื่อง ซึ่งต่างจากการระบายอากาศในอาคาร เช่น ละอองน้ำเค็ม การกลิ้งและการขว้างที่รุนแรง การเปลี่ยนแปลงแรงดันจากการกระทำของคลื่น และความเสี่ยงจากไฟไหม้/การระเบิดจากไอน้ำมันเชื้อเพลิง ส่วนประกอบทุกชิ้นตั้งแต่เส้นผ่านศูนย์กลางท่อไปจนถึงการออกแบบครอบหัว ได้รับการออกแบบทางวิศวกรรมตามความเป็นจริงเหล่านี้ บทความนี้จะอธิบายวิธีการทำงานของระบบจากหลักการแรก ครอบคลุมท่อและประเภทท่อหลัก และอธิบายข้อกำหนดด้านกฎระเบียบที่ควบคุมการออกแบบและการติดตั้ง

หลักการสำคัญ: ท่อระบายอากาศทางทะเลสร้างการไหลเวียนของอากาศได้อย่างไร

ท่อระบายอากาศทำงานบนหลักการทางกายภาพสามประการที่ทับซ้อนกัน ได้แก่ การพาความร้อนตามธรรมชาติ ความแตกต่างของความดัน และการไหลที่เกิดจากลม ขึ้นอยู่กับการออกแบบและสภาพการทำงานของถัง

การพาความร้อนตามธรรมชาติ (การลอยตัวด้วยความร้อน)

อากาศอุ่นในพื้นที่ปิด (เช่น ห้องเครื่องยนต์หรือห้องเก็บสัมภาระ) มีความหนาแน่นน้อยกว่าอากาศภายนอกที่เย็นกว่า ความแตกต่างของความหนาแน่นนี้ทำให้อากาศอุ่นลอยขึ้นและออกผ่าน ช่องระบายอากาศอยู่ในตำแหน่งที่สูง ของพื้นที่ ในขณะที่อากาศภายนอกที่เย็นกว่าจะเข้ามาทางช่องระบายอากาศที่ตำแหน่งด้านล่าง ในระบบที่ได้รับการออกแบบมาอย่างดี พาสซีฟลูปนี้ไม่ต้องใช้พลังงานกล ห้องเครื่องยนต์บนเรือขนาดใหญ่สามารถสร้างภาระความร้อนได้เกิน 500 กิโลวัตต์ ทำให้การลอยตัวของความร้อนเป็นตัวขับเคลื่อนสำคัญในการระบายอากาศตามธรรมชาติแม้กระทั่งก่อนที่จะพิจารณาพัดลมเสียอีก

ความแตกต่างของแรงดันที่เกิดจากลม

ในขณะที่เรือเคลื่อนที่ผ่านอากาศหรือในขณะที่ลมพัดผ่านดาดฟ้า ความแตกต่างของความดันจะเกิดขึ้นระหว่างด้านรับลมและด้านใต้ลม พัดลมระบายอากาศและหัวเห็ด ได้รับการออกแบบมาเพื่อจับแรงดันไดนามิกนี้และส่งผ่านเข้าไปในท่อ ส่วนหัวครอบที่หันเข้าหาลมอย่างเหมาะสมสามารถสร้างแรงดันคงที่ได้ 5–25 ป่า ที่ความเร็วถังทั่วไป — เพียงพอสำหรับการระบายอากาศตามธรรมชาติในพื้นที่ปิดขนาดเล็กโดยไม่ต้องใช้พัดลมช่วย

การระบายอากาศแบบบังคับด้วยกลไก

สำหรับพื้นที่ที่มีการไหลเวียนของอากาศตามธรรมชาติไม่เพียงพอ เช่น ห้องเครื่องยนต์ ห้องปั๊ม ช่องแบตเตอรี่ ห้องเก็บสัมภาระแบบปิด พัดลมแบบแรงเหวี่ยงหรือแบบแนวแกนจะถูกรวมเข้ากับระบบท่อ พัดลมบังคับอากาศผ่านเครือข่ายท่อด้วยอัตราที่ควบคุม โดยทั่วไปวัดจากการเปลี่ยนแปลงอากาศต่อชั่วโมง (ACH) กฎระเบียบของ SOLAS กำหนดให้ต้องมีอย่างน้อย 6 ACH สำหรับพื้นที่เครื่องจักร และ 20 ACH สำหรับห้องปั๊มที่ใช้กับของเหลวไวไฟ ซึ่งไม่สามารถบรรลุผลได้อย่างน่าเชื่อถือด้วยวิธีธรรมชาติเพียงอย่างเดียวในเรือส่วนใหญ่

กายวิภาคของระบบท่อระบายอากาศทางทะเล

ระบบท่อระบายอากาศทางทะเลที่สมบูรณ์ประกอบด้วยส่วนประกอบที่แตกต่างกันหลายอย่างที่ทำงานเป็นอนุกรม การทำความเข้าใจแต่ละองค์ประกอบถือเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการระบุ การติดตั้ง หรือการแก้ไขปัญหาระบบ

• หัวระบายอากาศ / หัวครอบ: อุปกรณ์ติดตั้งดาดฟ้าอากาศที่รับหรือระบายอากาศ ออกแบบมาเพื่อแยกน้ำเข้าในขณะที่ยังคงการไหลของอากาศ รวมถึงช่องระบายอากาศเห็ด ช่องระบายอากาศครอบ ช่องระบายอากาศโดเรด และหัวบานเกล็ด
• ท่อระบายอากาศ / ตัวยก: ส่วนแนวตั้งที่เชื่อมต่อหัวระบายอากาศกับท่อแนวนอนด้านล่างดาดฟ้า ความสูงเหนือดาดฟ้าจะกำหนดประสิทธิภาพในการแยกน้ำ — SOLAS ต้องการความสูงขั้นต่ำ 900 มม. สำหรับตำแหน่งที่เปิดโล่งในเรือบางประเภท
• ท่อกระจายแนวนอน: ท่อสี่เหลี่ยมหรือท่อกลมที่ส่งอากาศผ่านโครงสร้างของตัวเรือ ผ่านแผงกั้น ตามแนวเหนือศีรษะ และเข้าไปในช่องเป้าหมาย สร้างจากเหล็กชุบสังกะสี อลูมิเนียมอัลลอยด์ หรือ GRP (พลาสติกเสริมแก้ว)
• พัดลมและเครื่องเป่าลม: พัดลมแนวแกนแบบอินไลน์หรือโบลเวอร์แบบแรงเหวี่ยงที่ให้แรงดันเชิงกลเมื่อการไหลตามธรรมชาติไม่เพียงพอ วางอยู่ในท่อหรือที่ปลายท่อ
• แดมเปอร์กันไฟ: ปิดช่องลมโดยอัตโนมัติซึ่งติดตั้งไว้ที่ช่องเจาะผนังกั้นซึ่งจะปิดช่องเปิดท่อในกรณีเกิดเพลิงไหม้ ป้องกันไม่ให้ระบบท่อทำหน้าที่เป็นช่องทางการแพร่กระจายของไฟ จำเป็นโดย SOLAS บทที่ II-2 ในการบุกเจาะระดับ A-class ทั้งหมด
• อุปกรณ์ปิด / การปิดเครื่องกันน้ำ: การปิดด้วยตนเองหรือดำเนินการจากระยะไกลซึ่งสามารถปิดผนึกช่องระบายอากาศในระหว่างสภาพอากาศหนักหรือสถานการณ์น้ำท่วม มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการรักษาเสถียรภาพของถังและความสมบูรณ์ของการกันน้ำ
• กระจังหน้าและดิฟฟิวเซอร์: อุปกรณ์ปลายท่อภายในช่องระบายอากาศที่กระจายหรือรวบรวมการไหลเวียนของอากาศอย่างสม่ำเสมอและป้องกันไม่ให้วัตถุขนาดใหญ่เข้าไปในท่อ

ประเภทของท่อระบายอากาศทางทะเลและหน้าที่เฉพาะ

ท่อระบายอากาศบางท่อบนถังมีจุดประสงค์เดียวกัน ระบบแต่ละประเภทได้รับการออกแบบทางวิศวกรรมสำหรับอันตรายจากการปฏิบัติงานและความต้องการพื้นที่เฉพาะ

ท่อระบายอากาศ (ระบายอากาศในอวกาศ)

สิ่งเหล่านี้ให้บริการที่พักลูกเรือ ห้องเก็บสินค้า และพื้นที่เครื่องจักร โดยจะรักษาระดับออกซิเจนที่ยอมรับได้ กำจัด CO₂ และความร้อน และควบคุมความชื้น เส้นผ่านศูนย์กลางของท่อคำนวณจากปริมาตรอากาศที่ต้องการและความเร็วท่อเป้าหมาย — โดยทั่วไป 4–8 ม./วินาที สำหรับท่อจ่าย และ 6–10 ม./วินาที สำหรับท่อไอเสีย ในพื้นที่ลูกเรือ ความเร็วที่สูงขึ้นทำให้เกิดระดับเสียงรบกวนที่ยอมรับไม่ได้

ท่อระบายอากาศถัง (เสียงและระบายล้น)

ถังของเหลวทุกถังบนเรือ — น้ำมันเชื้อเพลิง, น้ำอับเฉา, น้ำจืด, น้ำมันหล่อลื่น — ต้องมีท่อระบายอากาศเพื่อให้อากาศมีการเคลื่อนตัวระหว่างการเติมและการขยายตัวเนื่องจากความร้อนของสิ่งที่อยู่ภายใน การเติมถังจะสร้างล็อคไฮดรอลิกโดยไม่ต้องระบายอากาศ แรงดันเกินอาจทำให้โครงสร้างถังแตกได้ โดยทั่วไปแล้วท่อระบายอากาศของถังจะสิ้นสุดลง:

• บนดาดฟ้าเปิดด้วยก หน้าจอเปลวไฟ สำหรับถังน้ำมันเชื้อเพลิง (SOLAS กำหนดเพื่อป้องกันการจุดระเบิดของไอระเหยที่หลบหนี)
• ที่ความสูงไม่ต่ำกว่า เหนือดาดฟ้า 760 มม สำหรับถังน้ำมันเชื้อเพลิงตามชนชั้นกฎเกณฑ์ของสังคม
• ด้วย วาล์ว P/V (แรงดัน/สุญญากาศ) บนเรือบรรทุกน้ำมันดิบเพื่อกักเก็บไอไฮโดรคาร์บอนภายในระบบระบายอากาศแบบปิด

พื้นที่ว่างและท่อระบายอากาศ Cofferdam

พื้นที่ว่าง (โพรงโครงสร้างว่างระหว่างถังหรือส่วนต่างๆ) สะสมก๊าซพิษ โดยเฉพาะไฮโดรเจนซัลไฟด์ (H₂S) จากถังเก็บสินค้าที่อยู่ติดกัน หรือมีเทนจากอินทรียวัตถุที่สลายตัว และต้องมีการระบายอากาศก่อนเข้า โดยทั่วไปแล้วจะมีท่อระบายอากาศสำหรับพื้นที่เหล่านี้ ท่อเปิดเรียบง่ายพร้อมตะแกรงเปลวไฟ โดยมักจะเปลี่ยนอากาศเพียงครั้งเดียวต่อชั่วโมงภายใต้การพาความร้อนตามธรรมชาติ ซึ่งเพียงพอสำหรับการระบายอากาศเพื่อการบำรุงรักษาระหว่างเหตุการณ์ทางเข้า

ท่อระบายอากาศสำหรับบรรทุกสินค้า

ผู้ขนส่งเทกอง เรือคอนเทนเนอร์ และเรือบรรทุกสินค้าทั่วไปจำเป็นต้องมีการระบายอากาศในห้องเก็บสินค้าเพื่อควบคุมความชื้น (ป้องกันเหงื่อของสินค้าและการควบแน่นเสียหาย) ระบายความร้อนออกจากสินค้าที่ทำความร้อนได้เอง และเจือจางก๊าซใด ๆ ที่เกิดจากการสลายตัวของสินค้า ระบบมีตั้งแต่เครื่องช่วยหายใจแบบครอบตามธรรมชาติแบบธรรมดาบนภาชนะขนาดเล็กไปจนถึงระบบกลไกแบบต่อท่อเต็มรูปแบบบนตู้ขนส่งสินค้าเทกองสมัยใหม่ที่สามารถส่งมอบได้ เปลี่ยนอากาศสมบูรณ์ 6-10 ครั้งต่อชั่วโมง ถึงปริมาตรกักเก็บ 15,000–25,000 ลบ.ม.

ท่อระบายอากาศอวกาศอันตราย

ต้องมีห้องแบตเตอรี่ ล็อคเกอร์สี ร้านขายขวดแก๊ส และห้องปั๊ม การระบายอากาศไอเสียโดยเฉพาะที่ระบายออกจากแหล่งกำเนิดประกายไฟได้ดี . โดยทั่วไประบบเหล่านี้ได้รับการจัดอันดับสำหรับ การจำแนกประเภทพื้นที่อันตรายโซน 1 หรือโซน 2 ภายใต้ ไออีซี 60079 หมายความว่าส่วนประกอบทางไฟฟ้าทั้งหมดรวมถึงมอเตอร์พัดลมจะต้องป้องกันการระเบิด (Ex-d) หรือพิกัดความปลอดภัยที่เพิ่มขึ้น (Ex-e)

ท่อระบายอากาศทางทะเลและวัสดุท่อ: ผลิตจากอะไรและเพราะเหตุใด

การเลือกใช้วัสดุสำหรับ ท่อระบายอากาศทางทะเล ขับเคลื่อนด้วยความต้านทานการกัดกร่อน ประสิทธิภาพการติดไฟ น้ำหนัก และความเข้ากันได้กับพื้นที่ที่ใช้ ไม่มีวัสดุใดที่เหมาะสมที่สุดในระดับสากล

Class Society (Lloyd's Register, DNV, Bureau Veritas) ระบุเกรดวัสดุขั้นต่ำสำหรับแต่ละโซนการใช้งาน ต้องสร้างท่อที่ผ่านส่วนทนไฟ เหล็กที่มีความหนาขั้นต่ำ 3 มม สำหรับแผนก A-class โดยไม่คำนึงถึงวัสดุที่ใช้ในที่อื่นในระบบ

วิธีคำนวณขนาดท่อระบายอากาศ

เส้นผ่านศูนย์กลางของท่อระบายอากาศไม่ได้ถูกเลือกโดยพลการ โดยจะคำนวณจากปริมาตรการไหลของอากาศที่ต้องการ ความเร็วท่อที่ยอมรับได้ และแรงดันตกที่ยอมรับได้ทั่วทั้งระบบ การได้รับสิ่งนี้อย่างไม่ถูกต้องส่งผลให้มีการระบายอากาศไม่เพียงพอหรือใช้พลังงานมากเกินไปจากพัดลมขนาดใหญ่

ความสัมพันธ์ด้านขนาดพื้นฐานคือ:

ถาม = A × V — โดยที่ Q คือการไหลของอากาศในหน่วย m³/s, A คือพื้นที่หน้าตัดของท่อในหน่วย m² และ V คือความเร็วลมเฉลี่ยในหน่วย m/s

สำหรับพื้นที่เครื่องจักร 800 ลบ.ม. ที่ต้องการ 6 ACH (อากาศเปลี่ยนต่อชั่วโมง):

• อัตราการไหลที่ต้องการ: 800 × 6/3600 = 1.33 ลบ.ม./วินาที
• ที่ความเร็วท่อเป้าหมาย 8 ม./วินาที: A = 1.33 / 8 = 0.166 ตรม
• สำหรับท่อกลม: เส้นผ่านศูนย์กลาง = √(4A/π) = ประมาณ 460 มม

ในทางปฏิบัติ การเดินท่อรวมถึงการโค้งงอ การเปลี่ยนผ่าน และแดมเปอร์ที่ทำให้เกิดการสูญเสียแรงดัน สิ่งเหล่านี้ถือเป็นการใช้วิธีความยาวเท่ากันหรือตารางแรงดันตกคร่อม จากนั้น พัดลมจะถูกเลือกเพื่อเอาชนะความต้านทานรวมของระบบที่การไหลของอากาศที่ออกแบบ — โดยทั่วไปจะแสดงเป็น a ความดันสถิตรวมในหน่วยปาสคาล .

สำหรับท่อระบายอากาศของถังโดยเฉพาะ เส้นผ่านศูนย์กลางของท่อจะต้องรองรับอัตราการเติมของเหลวสูงสุดโดยไม่สร้างแรงดันเกิน กฎเกณฑ์ในชั้นเรียนโดยทั่วไปกำหนดให้พื้นที่หน้าตัดของช่องระบายอากาศของถังต้องมีอย่างน้อย 1.25× ของพื้นที่ท่อเติม เพื่อให้แน่ใจว่ามีการเคลื่อนที่ของอากาศอย่างอิสระระหว่างการทำงานของปั๊ม

การออกแบบหัวระบายอากาศ: ป้องกันน้ำออกในขณะที่ปล่อยให้อากาศเข้า

หนึ่งในความท้าทายทางวิศวกรรมที่มีความต้องการมากที่สุดในการระบายอากาศทางทะเลคือการออกแบบหัวระบายอากาศที่ช่วยให้อากาศไหลเวียนได้ในทุกสภาวะ ในขณะเดียวกันก็ป้องกันไม่ให้น้ำทะเลเข้าสู่ระบบท่อ น้ำที่ไหลผ่านท่อระบายอากาศเป็นสาเหตุที่บันทึกไว้ของน้ำท่วมเรือ ไฟฟ้าเสียหาย และสินค้าสูญหาย

พัดลมระบายอากาศ

เครื่องช่วยหายใจแบบครอบแบบดั้งเดิมคือฮูดทรงโค้งที่ติดตั้งบนฐานหมุนที่สามารถปรับหันหน้าเข้าหรือหันออกจากลมได้ เมื่อเปลี่ยนเป็นลมจะทำหน้าที่เป็นทางเข้า หมุน 180° ก็กลายเป็นไอเสีย เครื่องช่วยหายใจแบบครอบมีประสิทธิภาพที่ ความเร็วเรือสูงกว่า 4-5 นอต แต่ให้กระแสลมเพียงเล็กน้อยในสภาวะสงบ โดยไม่มีการกีดกันน้ำโดยธรรมชาติ และอาศัยความสูงของท่อและแผ่นกั้นภายในเพื่อจำกัดน้ำเข้าในสภาวะที่เป็นละอองน้ำ

เครื่องช่วยหายใจเห็ด

ช่องระบายอากาศรูปเห็ดมีฝาปิดทรงโดมอยู่เหนือช่องเปิดของท่อ โดยมีช่องว่างเป็นเส้นรอบวงเพื่อให้อากาศไหลเวียน โดมจะเบนน้ำลง พวกเขาเป็น ไม่มีทิศทางและมีสปริงโหลดเพื่อปิด ภายใต้แรงกระแทกของคลื่น ทำให้เหมาะสำหรับตำแหน่งดาดฟ้าตรวจอากาศบนเรือขนาดเล็กและสำหรับฟักที่อาจจมอยู่ใต้น้ำเป็นครั้งคราว การไหลเวียนของอากาศมีจำกัดเมื่อเทียบกับครอบ — โดยทั่วไปเหมาะสำหรับพื้นที่ที่ต้องการน้อยกว่า 2–3 เอเอชเอ .

พัดลมระบายอากาศ Dorade (Baffle Box)

เครื่องช่วยหายใจ Dorade ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในเรือยอทช์แล่นเรือใบและเรือพาณิชย์ขนาดเล็ก วางกล่องกันน้ำไว้ระหว่างฝาครอบดาดฟ้าและช่องเปิดท่อใต้ดาดฟ้า อากาศเข้าสู่ครอบและเดินทางผ่านกล่อง น้ำที่ไหลเข้ามาจะตกลงไปที่ด้านล่างของกล่องและระบายกลับออกทางสคูปเปอร์ ในขณะที่กระแสลมยังคงไหลลงมาตามท่อด้านใน โดเรดที่ได้รับการออกแบบมาอย่างดีสามารถปฏิเสธน้ำที่เข้ามาได้มากกว่า 95% ในขณะที่ยังคงรักษาการไหลเวียนของอากาศตามธรรมชาติที่เป็นประโยชน์ ซึ่งเป็นมาตรฐานประสิทธิภาพที่ได้รับการบันทึกไว้ในการศึกษาโดย Society of Naval Architects และ Marine Engineers (SNAME)

ช่องระบายอากาศแบบบานเกล็ดและแบบคงที่

แผงบานเกล็ดแบบตายตัวถูกนำมาใช้ในตำแหน่งดาดฟ้าที่มีการกำบัง — ที่ด้านข้างของบล็อกที่พัก ในช่องเปิดของกรวย และบนผิวหน้าของโครงสร้างส่วนบน มุมใบบานเกล็ด (โดยทั่วไป ความชันลง 45° ) และการทับซ้อนกันของใบมีดได้รับการออกแบบมาเพื่อไม่ให้ฝนและละอองฝนถูกขับเคลื่อนโดยยังคงรักษาพื้นที่เปิดโล่งไว้ 40–60% ของพื้นที่แผงรวม เพื่อการไหลเวียนของอากาศ

การบูรณาการด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัย: ท่อระบายอากาศได้รับการออกแบบอย่างไรเพื่อหยุดการแพร่กระจายของไฟ

ระบบท่อระบายอากาศที่หมุนเวียนอากาศอย่างมีประสิทธิภาพยังสร้างทางเดินที่ไฟ ควัน และความร้อนสามารถแพร่กระจายจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งได้ นี่เป็นหนึ่งในความท้าทายด้านการออกแบบที่ร้ายแรงที่สุดในวิศวกรรมการระบายอากาศทางทะเล และมีการควบคุมอย่างเข้มงวด

SOLAS บทที่ II-2 กำหนดให้ระบบระบายอากาศที่ให้บริการพื้นที่เครื่องจักร ที่พัก และพื้นที่บรรทุกสินค้าต้องมีคุณสมบัติด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัยดังต่อไปนี้:

1. แดมเปอร์กันไฟที่การเจาะทะลุของแผนก: เปิดใช้งานโดยอัตโนมัติโดยลิงก์ที่หลอมละลายได้ (โดยทั่วไปจะจัดอันดับที่ 72°ซ ) หรือโดยการควบคุมระยะไกลจากสถานีควบคุมอัคคีภัย ปิดภายในไม่กี่วินาทีเพื่อปิดช่องเปิดท่อเมื่อเปิดใช้งาน
2. การปิดเครื่องด้วยรีโมทพัดลม: พัดลมระบายอากาศทั้งหมดที่ให้บริการเครื่องจักรและพื้นที่เก็บสัมภาระจะต้องสามารถหยุดได้จากภายนอกพื้นที่ เพื่อป้องกันไม่ให้พัดลมป้อนออกซิเจนเข้าสู่กองไฟหรือควันผ่านที่พัก
3. การตรวจจับควันในท่อ: ท่ออากาศกลับในพื้นที่ที่พักจำเป็นต้องมีเครื่องตรวจจับควันแบบท่อที่ส่งสัญญาณเตือนและสามารถเริ่มการปิดพัดลมก่อนที่ควันจะแพร่กระจายอย่างกว้างขวางผ่านระบบระบายอากาศ
4. วัสดุท่อที่ไม่ติดไฟ: ท่อที่เจาะเข้าไปในหน่วยดับเพลิงคลาส A ต้องสร้างจากเหล็กหรือวัสดุที่ไม่ติดไฟเทียบเท่าเป็นเวลาอย่างน้อย 900 มม. ในแต่ละด้าน ของแผนก
5. ระบบไอเสีย Galley: ท่อระบายอากาศสำหรับปรุงอาหารที่ผ่านที่พักหรือพื้นที่บริการจะต้องต่อท่ออย่างอิสระไปยังบรรยากาศเปิด ติดตั้งตัวกรองไขมัน และจัดให้มี ระบบดับเพลิงแบบคงที่ ที่ทางเข้าท่อ

รวมไปถึงเรือขนาดใหญ่สมัยใหม่ด้วย ระบบเพิ่มแรงดันสำหรับสถานีรวบรวมที่ปลอดภัย — การระบายอากาศด้วยแรงดันบวกที่รักษาเส้นทางอพยพให้ปราศจากควัน โดยรักษาความดันทางเดินให้สูงกว่าแรงดันห้องที่อยู่ติดกันเล็กน้อย ป้องกันการแทรกซึมของควันแม้ว่าจะเปิดประตูก็ตาม

มาตรฐานการกำกับดูแลระบบท่อระบายอากาศทางทะเล

ระบบท่อระบายอากาศทางทะเลอยู่ภายใต้กรอบการกำกับดูแลแบบหลายชั้น การปฏิบัติตามข้อกำหนดได้รับการตรวจสอบในระหว่างการสำรวจการจำแนกประเภทและการตรวจสอบสถานะธง กฎระเบียบที่สำคัญ ได้แก่ :

International Load Line Convention สมควรได้รับความสนใจเป็นพิเศษสำหรับข้อกำหนดความสูงของท่อระบายอากาศ สำหรับเรือที่ให้บริการไม่จำกัด ความสูงขั้นต่ำเหนือดาดฟ้าเรือฟรีคือ 900 มม. ในตำแหน่งโล่ง and 760 มม. ในตำแหน่งที่กำบัง . ท่อที่ต่ำกว่าความสูงเหล่านี้จะต้องมีอุปกรณ์ปิดแบบถาวรที่สามารถใช้งานได้จากตำแหน่งที่เข้าถึงได้ง่าย

ความล้มเหลวทั่วไปในระบบระบายอากาศทางทะเลและวิธีการป้องกัน

ความล้มเหลวของระบบระบายอากาศบนเรือส่งผลให้สินค้าเสียหาย อุบัติเหตุด้านสุขภาพของลูกเรือ เหตุเพลิงไหม้ และในกรณีร้ายแรง อาจทำให้เรือสูญหายได้ การทำความเข้าใจโหมดความล้มเหลวถือเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการวางแผนการบำรุงรักษา

การกัดกร่อนและการเจาะผนังท่อ

ท่อเหล็กชุบสังกะสีในพื้นที่เปียก (บริเวณท้องเรือ ช่องระบายอากาศของถังบัลลาสต์ ช่องเก็บสินค้าในตู้เย็น) สึกกร่อนจากทั้งภายในและภายนอก ท่อที่มีรูพรุนช่วยให้ความชื้น สัตว์รบกวน และไฟสามารถเลี่ยงเส้นทางที่ต้องการได้ แนะนำให้ใช้ช่วงการตรวจสอบ 12–24 เดือน สำหรับท่อในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้นสูง พร้อมการทดสอบความหนาของอัลตราโซนิกในพื้นที่ต้องสงสัย

หน้าจอเปลวไฟและการอุดตันของหัวระบายอากาศ

ตะแกรงเปลวไฟบนท่อระบายอากาศของถังน้ำมันเชื้อเพลิงจะสะสมคราบเกลือ อนุภาคสนิม และการเจริญเติบโตในทะเล ตะแกรงเปลวไฟอุดตันในช่องระบายอากาศของถังน้ำมันเชื้อเพลิงอาจทำให้เกิดปัญหาได้ แรงดันเกินของถังในระหว่างการเติม ทำให้เกิดความเสียหายต่อโครงสร้างหรือความล้มเหลวของปะเก็น . ควรถอดตะแกรงกรองเปลวไฟออก ทำความสะอาด และตรวจสอบที่อู่แห้งทุกแห่ง หรือบ่อยกว่านั้นหากเรือใช้งานในน่านน้ำชายฝั่งที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ

ไฟแดมเปอร์ล้มเหลวในการปิด

แดมเปอร์ดับเพลิงเป็นอุปกรณ์แบบพาสซีฟที่สามารถยึดในตำแหน่งเปิดได้เนื่องจากการกัดกร่อน การสะสมของสี หรือความเสียหายทางกล การทดสอบการปฏิบัติงานประจำปี — กระตุ้นแดมเปอร์แต่ละตัวทางกายภาพและยืนยันการปิดสนิท — เป็นสิ่งจำเป็นตามกฎของชนชั้น การศึกษารายงานผู้เสียชีวิตจากอัคคีภัยโดย IMO ระบุว่าแดมเปอร์ดับเพลิงที่ไม่สามารถใช้งานได้เป็นปัจจัยที่มีส่วนทำให้เกิดเพลิงไหม้บนเรือในสัดส่วนที่มีนัยสำคัญ

การไหลเวียนของอากาศไม่เพียงพอเนื่องจากท่อเล็กเกินไปหรือมีสิ่งกีดขวาง

ตลอดอายุการใช้งานของเรือ ท่อจะสะสมคราบไขมัน (โดยเฉพาะจากไอเสียในห้องครัว) เศษฉนวน และการดัดแปลงโดยไม่ได้รับอนุญาต (สายเคเบิลวิ่งผ่านท่อ กิ่งก้านของท่อปิดอยู่) สิ่งเหล่านี้จะลดหน้าตัดที่มีประสิทธิภาพและอาจส่งผลให้การไหลเวียนของอากาศลดลง 40–60% ของความจุที่ออกแบบ โดยไม่ส่งสัญญาณเตือนใดๆ การวัดการไหลของอากาศเป็นประจำที่ตะแกรงหลักโดยใช้เครื่องวัดความเร็วลม เมื่อเปรียบเทียบกับบันทึกการทดสอบการใช้งาน จะระบุการสูญเสียที่ก้าวหน้าเหล่านี้ก่อนที่จะกลายเป็นวิกฤต

การระบายอากาศตามธรรมชาติและการระบายอากาศด้วยกลไก: เมื่อแต่ละอย่างมีความเหมาะสม

การเลือกระหว่างการระบายอากาศตามธรรมชาติและการระบายอากาศเชิงกล หรือวิธีการแบบผสมผสาน เป็นการตัดสินใจในการออกแบบขั้นพื้นฐานที่มีผลกระทบต่อการใช้พลังงาน ความน่าเชื่อถือ เสียง และการปฏิบัติตามกฎระเบียบ

รายการตรวจสอบการบำรุงรักษาเชิงปฏิบัติสำหรับท่อและท่อระบายอากาศทางทะเล

การบำรุงรักษาระบบท่อระบายอากาศทางทะเลอย่างมีประสิทธิผลไม่ได้เป็นเพียงข้อบังคับเท่านั้น แต่ยังส่งผลโดยตรงต่อความปลอดภัยของลูกเรือ สภาพสินค้า และต้นทุนการดำเนินงานของเรือ รายการตรวจสอบต่อไปนี้ครอบคลุมงานบำรุงรักษาขั้นต่ำตามช่วงเวลา:

รายสัปดาห์

• ตรวจสอบหัวช่องระบายอากาศบนดาดฟ้าทุกจุดด้วยสายตาเพื่อดูความเสียหายที่ชัดเจน เศษวัสดุอุดตัน หรือตะแกรงเปลวไฟหลุดออก
• ตรวจสอบแอมป์ที่ทำงานของมอเตอร์พัดลมโดยเทียบกับค่าพื้นฐานเพื่อตรวจจับการเปรอะเปื้อนของใบพัดหรือการสึกหรอของตลับลูกปืน

รายเดือน

• ใช้งานแดมเปอร์ดับเพลิงทั้งหมดผ่านวงจรเปิดเพื่อปิดเต็มรูปแบบ และยืนยันการปิด บันทึกผลลัพธ์
• ทดสอบการปิดพัดลมระยะไกลจากสถานีควบคุมอัคคีภัย
• ทำความสะอาดตัวกรองจาระบีไอเสียห้องครัว

รายปี/อู่แห้ง

• ถอดและทำความสะอาดตะแกรงเปลวไฟของถังน้ำมันเชื้อเพลิงทั้งหมด ตรวจสอบความเสียหายของตาข่ายและเปลี่ยนใหม่หากเส้นผ่านศูนย์กลางของลวดต่ำกว่าข้อกำหนดเดิม
• วัดความหนาของผนังท่อในพื้นที่เปียกโดยใช้เกจอัลตราโซนิก แทนที่ส่วนต่างๆ ด้วยน้อยกว่า เหลือความหนาเดิม 50%
• ดำเนินการสำรวจการวัดการไหลของอากาศที่ตะแกรงจ่ายและส่งคืนหลักทั้งหมด เปรียบเทียบกับข้อมูลการว่าจ้าง
• ตรวจสอบภายในท่อเพื่อดูการสะสมของไขมัน (ท่อในห้องครัว) เศษซาก และการเจาะที่ไม่ได้รับอนุญาต
• ตรวจสอบว่าอุปกรณ์ปิดทั้งหมดบนช่องระบายอากาศบนดาดฟ้าทำงานได้อย่างอิสระและปิดผนึกอย่างถูกต้อง บรรจุใหม่หรือเปลี่ยนซีลต่อมตามความจำเป็น